Өчигдөр орой "Хайр сэтгэл хаалга тогшив" блогийн эзэн Заяа бид хоёр намрын тухай ийн хүүрнэлдэв.
Заяа: Нэг л мэдэхэд намар дэргэд минь ирчихсэн
Арима: Нэг л мэдэхэд навчсын нислэг эхэлчихсэн
Заяа: Нэг л мэдэхэд шаргал ертөнцөд ганцаараа
Арима: Нэг л их уй дуун дунд гансраад...
Заяа: Дөнгөж сая цухуйж байсан нахиа мөчиртөө алга
Арима: Дөрөвдүгээр сарын анхилам үнэр хаачив?
Заяа: Хөөцөлдөн жиргэх шувууд тэнгэрт үгүй нэг л уйтай
Арима: Хөх униарт хаврын сэргэлэн дуу хаачив?
Заяа: Цөхөрсөн моддын нүдэн дэх нулимс дуусчихсан байна
Арима: Сөхөрсөн навчисын ундаалах шим татарсан байна
Заяа: Арван сарын гунигт сэтгэл минь дараастай
Арима: Аяа, намрын тэнгэр яасан хүнд...
Заяа: Уяхан бүсгүйн харцанд дурлал биш уйтгар шаргалтаад
Арима: Усгал тэр л нүдний гүнд навч шиг сэтгэл минь хоргодоод
Заяа: Намрын салхи бүсгүйн гунигийг хийстэл нэг үлээгээсэй
Арима: Навч шиг эргэцэх сэтгэл минь тэнд үлдэх болов уу, яах бол?
Заяа: Өвсний зовлонт эцсийн амьсгал хагацлын үнэртэй
Арима: Өчигдөрхөн, миний үдсэн намар ийм байлуу, яалаа
Заяа: Санааширсан бодол бүхэн минь хаа очиж унах юм бол
Арима: Салхины тааллаар навч нөгчих шиг л алхаан дунд минь гээгдэх үү...
Сэтгэгдэлүүд:
Монголхүү: хэхэ
Батаа: намар ингэж хөглөж өгсийм байлгүй дээ
Аманжинка: сайхаан сайхан
Честмир: хэхэ арзганах ч бас заримдаа ашигтай шт :р
Хааяа хааяа өөрөө ч мэдэлгүй санаа алдаад
Хйалаасны мөчир доор гунигтайхан шүлэг тэрлээд
Хайр гэж байдаг юм бол хавар болтол хүлээмээр
Хааашаа ч юм дээ энэ намар гэдэг чинь.
дүдүка: баярлалаа
таагий: яацрав? хэхэ
Улаак хэхэ би бас тэгж хэлэхийм болуу гэж бодоод бгаан
Болорхон: блогт минь тухалсанд гилайлаа. хэхэ санаандгүй төрсөн шүлэг дээ
Сэтгэгдэл үлдээх: